ویژگی های طراحی معماری انواع خانه های مسکونی

اصول کلی و ضوابط طراحی معماری فرودگاه (بخش ۳)

در این مقاله به بررسی اصول کلی و ضوابط طراحی معماری فرودگاه خواهیم پرداخت. در صورتی که بخش اول و دوم این مقاله را مطالعه نکرده اید از طریق لینک زیر وارد شوید. بیشتر بخوانید: اصول کلی و ضوابط طراحی معماری فرودگاه (بخش ۱) اصول کلی و ضوابط طراحی معماری فرودگاه (بخش 2)...

اصول کلی و ضوابط طراحی معماری فرودگاه (بخش ۲)

در این مقاله به بررسی اصول کلی و ضوابط طراحی معماری فرودگاه خواهیم پرداخت. در صورتی که بخش اول این مقاله را مطالعه نکرده اید از طریق لینک زیر وارد شوید. اصول کلی و ضوابط طراحی معماری فرودگاه (بخش 1) سيستم هاي ناوبري فرودگاهها ILS چيست سابقهً پيدايش روشهاي مختلف جهت...

اصول کلی و ضوابط طراحی معماری فرودگاه (بخش ۱)

در این مقاله به بررسی اصول کلی و ضوابط طراحی معماری فرودگاه خواهیم پرداخت. فرودگاه محلي است که براي نشست و برخاست هواپيماها تعيين شده است. در حاليکه فرودگاه هاي کوچک که معمولا با نام هائي ازقبيل aerodrome, airfield ياlanding strip ناميده ميشوند- ممکن است از باندهاي...

اصول طراحی معماری پذیرایی به روش پلان باز

   آیا به دنبال ایده های اتاق نشیمن با طراحی معماری پلان باز هستید؟ زندگی در خانه ای با طرح پلان باز به آرامی به بخشی از زندگی روزمره ما تبدیل شده است ، از یک دفتر خانه در داخل یک اتاق نشیمن گرفته تا یک آشپزخانه. این فضاها باید به خوبی طراحی شده و بتوانند از...

خانه ممکن است به صورت مستقل و مجزا یا به صورت گروهی و در گروه­های مختلفی سازماندهی شود. تنوع این گروه­ ها بستگی به تعداد طبقات اقتصادی و اجتماعی موجود در جامعه دارد. مسائل اقتصادی عموماً شامل قیمت زمین و تأسیسات شهری (آب، برق، گاز، تلفن) و صنایع همگانی (تأسیسات شهری عام­المنفعه) است که در کار تأثیر می­گذارد. این مجموعه­ سازی­ها ممکن است گاه در مورد نگهداری خانه باشد، زیرا مثلا یک مجتمع مسکونی کمتر از خانه ه­ای تک­ خانواری و محوطه اطراف آن به مراقبت احتیاج دارد. دلیل دیگر مجموعه­ ای شدن خانه ­ها این است که مالیات هر واحد از این خانه­ ها کمتر از یک خانه مستقل است.در این مقاله به بررسی ویژگی های طراحی معماری انواع خانه های مسکونی می پردازیم.

جهت سفارش طراحی معماری توسط مهندسین با تجربه و خلاق در این زمینه با ما در تماس باشید.

تماس با ما

خانه تک­ خانواری-مستقل

رایج ­ترین نوع  خانه در ایالات متحد، خانه های تک­ خانواری مستقل و مجزا در قطعه زمینی مشخص است. این نوع خانه­ سازی در جوامع قدیمی­تر و از جمله در قسمت اعظم اروپا، که زندگی جمعی در همه طبقات جامعه جزو آداب و رسوم آن­ها محسوب می­شود، به طور مشخص کمتر معمول است. در مقابل، خانه­ های تک ­خانواری در این کشور دارای سابقه ه­ای طولانی است. این امر به طور مشخص در بناهای تاریخی از جمله خانه مانتی­سلو یا خانه آبشار دیده می­شود. خانه­ های تک ­خانواری در اکثر مناطق، طبق معیارهای محلی ظریفی در طی دوره ­های تاریخی شکل گرفته ­اند.

طراحی معماری خانه ویلایی

خانه­ های دو تا چهار خانواده ­ای مجزا-پیوسته

در مناطق شهری، به خاطر کمبود زمین و استفاده مطلوب از امکانات عمومی و جاده ­ها طراحی معماری خانه ها به صورت مجموعه ­ای ساخته می­شود. در این مناطق ردیف خانه ­های دوخانواری چسبیده به هم یا با دیوار مشترک بسیار رایج است. آن­ها اغلب، منظره ­های شهری جذابی را تشکیل می­دهند و گروه ­های بسیاری آن­ها را نمونه خوبی برای خانه ­سازی در مناطق شهری می­دانند. این خانه­ های دوتایی فواید بسیاری دارند. علاوه بر این، اینگونه خانه­ ها به منظور استفاده بیشتر از تأسیسات شهری، زمین کمتری را اشغال می­کنند؛ به خصوص که در مناطق متراکم یافتن زمین بسیار مشکل است. این نوع خانه ­سازی نمونه­ های از خانه ­سازی امن شهری محسوب می­شود، زیرا مناظر خوبی از خیابان برای فضاهای داخلی تأمین می­کند و به ساکنان اجازه می­دهد که از فعالیت­های موجود در خیابان (احتمالاً فعالیت­های بزهکارانه) آگاه شوند.

ویژگی شاخص طراحی معماری ساختمان­های دو تا چهار خانواری، چه کاملا مجزا از یکدیگر و چه پیوسته، ارتفاع نسبتاً کم و وجود زمین ­هایی در اطراف آن­هاست که حیاط­ هایی را در جلو یا عقب ساختمان تشکیل می­دهد. علاوه بر این، گاهی حیاط­های جانبی ماهرانه­ای نیز طراحی می­شوند که معمولاً خصوصی هستند. ارتفاع نسبتا کم این ساختمان­ها، آن­ها را از نظر سکناپذیری، ایمنی و اقتصادی مطلوب می­کند. به طور مثال، اگر واحد مسکونی کم­ ارتفاع باشد،‌ دسترسی به خیابان و حیاط­های پشتی آن بدون نیاز به آسانسور امکان­پذیر است. این نوع خانه­ سازی سال­های زیادی است که در اروپا رایج است. در آن­جا قانون منطقه­ بندی سه­ گانه­ ای وجود دارد که با استفاده از آن، طراحان شهری، سایت پلان­هایی را طراحی می­کنند که در آن­ها دقیقاً موقعیت پنجره­ ها و نقاط دسترسی به ساختمان مشخص می­شود. استفاده از سایت­های طراحی شده در این کشور به سرعت رو به افزایش است. برخی از انواع رایج طراحی در بخش­های بعدی مورد بحث قرار می­گیرد.

طراحی معماری خانه ویلایی

خانه­ های کم­ ارتفاع با دسترسی چندگانه

واحدهای کم­ ارتفاع با دسترسی چندگانه که گاه باغ­ آپارتمان خوانده می­شود، دو طبقه بیشتر ندارند و آسانسورهای ارزانی که به طور انبوه ساخته می­شوند به آن­ها خدمات می­رساند. برخی از این واحدها سابقاً بدون آسانسور ساخته می­شد، ولی این نوع طراحی معماری کهنه و قدیمی شده است زیرا امروزه رعایت دسترسی افراد معلول و ناتوان در طراحی به صورت قانون درآمده است. وجود آسانسور و راه ­پله در یک واحد، دسترسی چندگانه نامیده می­شود. زیرا بیش از یک خانواده امکان دسترسی به واحد خصوصی خود را دارند. این نوع آپارتمان­ ها در سایتی طراحی شده قرار می­گیرند و به کمک شرکت­های تعاونی موجود در آپارتمان­ ها و صاحبان خانه­ ها نگهداری می­شوند. از لحاظ کیفی، واحدهای قابل سکونت، اقتصادی و مورد قبول اقشار مختلف جامعه اند چون مطابق میل آن­ها ساخته می­شود. اجاره و قیمت این گونه واحدها کم است و سرپناه خوبی برای افرادی محسوب می­شود که تازه می­خواهند صاحب خانه شوند. افراد مسن نیز به راحتی می­توانند پول خرید این واحدها را جور کنند.

طراحی معماری خانه مسکونی

خانه­ های کم ­ارتفاع با دسترسی خصوصی

واحدهای کم ­ارتفاع با دسترسی خصوصی عبارت از مجموعه­ هایی است به شکل خوشه ­ای یا در ردیف ­هایی که در جاهایی عقب رفته و در جاهایی جلو آمده است. این نوع ساختمان­ها بسیار متنوع اند. این ساختمان­ها ممکن است طبقات مجزایی داشته باشند،فضاهایی دوطبقه و زیرزمین­ هایی برای زندگی یا پارک کردن اتومبیل. این ساختمان­ها معمولا آسانسور ندارند، هرچند که به منظور استفاده افراد معلول باید قوانینی را رعایت کنند.

این واحدهای مسکونی نام ­های متنوعی دارند؛ خانه­ های ردیفی، خانه­ های شهری، واحدهای طراحی ­شده. این واحدها بسیار مرسوم و جذاب و برای زندگی بسیار مناسب و مورد قبول اکثر جوامع است، زیرا بسیار شبیه خانه­ های مسکونی تک­ خانواری است. بسیاری از جوامع دریافته اند که این واحدها به نسبت زمین کمتری اشغال می­کنند و تقاضا برای تأسیسات شهری را به حداقل می­رسانند.

 

خط صفر مرزی (خانه­ هایی با دیوار مشترک)

با افزایش استفاده از مجموعه ­های طراحی شده، که محدودیت ­های قانونی طراحی سه­ جانبه در آن­ها رعایت شده باشد، معماران می­توانند ترکیبات بسیار متنوعی از واحدهای مسکونی طراحی کنند. برای مثال،‌ اگر قوانین شهرسازی اجازه بدهد، می­توان واحدهایی ساخت که دیواری بر روی مرز مشترک بین دو واحد، با کمترین اشرافیت، داشته باشند و هیچ پنجره­ای روی دیوار مرزی وجود نداشته باشد. با این کار می­توان حیاط­ های کناری را فضاهای خصوصی زندگی در بیرون از ساختمان محسوب و از آن­ها به عنوان دسترسی سواره برای بخش پشت ساختمان نیز استفاده کرد. اگر گاراژ ساختمان­های کم­ ارتفاع در خیابان باشد، در مناطق شلوغ و متراکم، معمولاً چشم ­اندازهای ناخوشایندی به وجود می­آورد.

شکل ­های دیگری از ترکیب خانه نیز وجود دارد. یکی از آن­ها طرحی است که در کشور آمریکاخیلی از آن استفاده نمی­شود ولی در کشورهای اسکاندیناوی طرحی پذیرفته شده است. این طرح، خانه ­های حیاط­دار یک­طرفه است که در آن هر واحد مسکونی حیاطی خصوصی دارد که در مجاورت دیوارهای بدون در و پنجره ساختمان کناری است. با این سازماندهی نیز می­توان فضای خارجی خصوصی برای هر واحد تأمین کرد. به طور کلی، راه حل «خانه­ هایی با دیوار مشترک» برای ساختمان­هایی که دسترسی خصوصی دارند به کار برده می­شود، هرچند که می­توان در ساختمان­هایی با دسترسی چندگانه نیز از آن­ها استفاده کرد.

blank

مجموعه های متراکم شهری

در جامعه شهری، ساختمان ­سازان و مشتریانی که به خاطر مسائل اقتصادی مجبور به بالا بردن تراکم هستند، به طور روزافزونی ساختمان­های مرتفع (بیشتر از دو طبقه) را پیشنهاد می­کنند تا از این طریق در جاهایی که زمین و تأسیسات شهری بسیار گران است به سود بیشتری دست یابند.ساختمان­های مرتفع، به گونه­ ای که در شهرهای بزرگ دیده می­شود، از محدوده بحث ماخارج است زیرا این موارد به طراحی خانه یا خانه­ هایی مربوط می­شود که معماران یا ساختمان­ سازان برای محیط­ها و مشتریان خاصی تولید می­کنند.

به هر حال، طراحی معماری خانه مسکونی در مناطق متراکم، به شکلی که مشتری یا مشتریان آن، بخشی از روند طراحی باشند، با سرعت رو به افزایش است. رالف ارسکین، معمار بریتانیایی- سوئدی، مجتمع مسکونی چندخانواری بزرگی به نام بایکر را در انگلستان طراحی کرد که در این طرح ساکنان آپارتمان­ها و خانه­ های ویلایی را در سایت و تصمیمات خاص واحدها شرکت داد.

طراحی معماری آپارتمان

خانه­ های مسکونی چندخانواری مرتفع با دسترسی چندگانه

ساختمان­های مرتفع با دسترسی چندگانه،معمولاً آسانسور دارند، زیرا دسترسی به ساختمان­های بیشتر از دو طبقه از طریق راه ­پله دشوار است و قوانین محلی و نیازهای معلولان نیز آن را ممنوع کرده است. این ساختمان­ها به شکل­های مختلفی ساخته می­شوند، از ساختمان­هایی که دو یا چهار واحد در اطراف پله یا آسانسورند، تا انواع ساختمان­های راهرودار. در آمریکای شمالی عموماً به واحدهایی که اطراف پله یا آسانسور روی هم قرار گرفته باشند به خاطر قوانین مربوط به اطفای حریق مجوز داده نمی­شود. در این گونه ساختمان­ها، باید بیش از یک راه خروج در نظر گرفته شود. برخی از انواع این ساختمان­ها در بخش­های بعدی مورد بحث قرار می­گیرد.

طراحی معماری آپارتمان

برجها/ واحدهای نقطه ­ای

برج­ها به طور کلی فضاهای کوچکی در هر طبقه دارند و راه­های دسترسی نیمه­خصوصی به هر واحد از طریق راه­پله و آسانسور تأمین می­شود. تعداد واحدهایی که دسترسی به آن­ها از طریق این نوع دسترسی فشرده تأمین می­شود، معمولاً چهار واحد است. تعداد این واحدها را می­توان افزایش داد ولی به تبع آن، راهروهایی با طول کمتر،‌ پله­ ها و آسانسورهای فرار نیز ضروری به نظر می­رسند. هزینه ساخت این نوع آپارتمان­ها زیاد است، زیرا در برج تعداد نقاط دسترسی به واحدها محدود و تعداد عناصر عمودی مورد نیاز برای تعداد محدودی از آپارتمان­ها در هر طبقه زیاد است. مناظر و چشم ­اندازها را می­توان به بیشترین حد ممکن رساند. بنابراین، تقاضا برای این گونه آپارتمان­های شخصی روز به روز افزایش می­یابد. نبود راهروهای عمومی دراز امنیت بیشتری دارد زیرا مراقبت از راهروی کوچک از طریق در آپارتمان امکان­پذیر است.ساخت خانه به روش مذکور، از راه­های گوناگون امکان­پذیر است.از جمله می­توان چندین برج را با ایجاد خیابان­هایی در ارتفاع به یکدیگر مرتبط کرد. در مناطقی که آب و هوا مطلوب و مناسب است می­توان این خیابان­ها را روباز و ایمن درست کرد.

طراحی معماری برج مسکونی

ساختمان ­های راهرودار

واحدهای مسکونی راهرودار گرچه فقط به ساختمان­های مرتفع محدود نمی­شود، اما معمولاً در ساختمان­های مرتفع ساخته می­شود، زیرا باعث می­شوند نسبت فضای قابل سکونت بهفضای ارتباطی، هم افقی و هم عمودی، بیشتر شود. این ساختمان­ها به دو سبک اصلی و به اشکال مختلف ساخته می­شوند.

ساختمان­های تک­ راهرویی

به ساختمان­هایی که در آن­ها راهرو در یک طرف قرار می­گیرد ساختمان­های تک ­راهرویی گفته می­شود. این ایده برای تمامی واحدها تنها یک نوع جهت­ گیری به سوی منظر یا جهت اقلیمی مناسب را تأمین می­کند. می­توان آپارتمان­ها را به گونه­ای طراحی کرد که در هر یک، دو یا سه طبقه راهرو داشته باشند. در ساختمان­هایی که در هر دو یا سه طبقه یک راهرو وجود دارد راه ­پله ­های داخلی ضروری است. گرچه ممکن است این شیوه از لحاظ کیفیت فضای ایجاد شده در ساختمان جالب باشد ولی مستلزم صرف هزینه و زحمت زیادی برای ساخت راه ­پله است. در هر حال، در چنین حالتی از تعداد راهروهای عمومی کم می­شود و بدین ترتیب در طبقات میانی با راهروهای عمومی می­توان بیشتر از یک جهت­ گیری انتخاب کرد.

ساختمان­های دوراهرویی

در این گونه طرح­ها واحدهای مسکونی در دو طرف راهروی مرکزی قرار می­گیرند. این نوع ساختمان­ها از ساختمان­هایی که یک راهرو دارند رایج ­تر است، زیرا در این نوع آپارتمان­ها به راهروهای کمتری برای دسترسی به واحدها نیاز هست. در این نوع آپارتمان­ها نیز، همانند آپارتمان­های تک ­راهروی، امکان دسترسی به طبقات از طریق راه ­پله داخلی، تغییر موقعیت راهروها از یک طرف ساختمان به طرف دیگر به طور متناوب (یک در میان)، وجود یک راهرو در هر سه طبقه، یا تفکیک کامل طبقات وجود دارد. به هر حال ترکیب اشکال مختلف ساختمان نامحدود است و فقط از لحاظ مکان و هزینه محدودیت وجود دارد.

منبع:کتاب طراحی خانه

این مطلب را به اشتراک بگذارید:

اینستاگرام نقش شهر ، مفید و متفاوت :

نظرات و تجربیات خود را درباره این مقاله با ما و سایرین به اشتراک بگذارید.

۰ نظر

ارسال نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.